Υπάρχουν ήττες που απλώς γράφουν “μηδέν” στη βαθμολογία και υπάρχουν ήττες που σου δείχνουν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τι χρειάζεται δουλειά. Η αποψινή του Άρη στην Καρδίτσα, με 74-68, ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.
Ο Άρης μπήκε στο παιχνίδι όπως θα περίμενε κανείς από μια ομάδα που ήθελε να επιβάλει από νωρίς τον ρυθμό της. Προηγήθηκε με 10-3 και έκλεισε την πρώτη περίοδο στο +8, ενώ στις αρχές της δεύτερης έφτασε ακόμα και στο +10. Εκεί, όμως, αντί να τελειώσει το ημίχρονο με τον έλεγχο στα χέρια του, επέτρεψε στην Καρδίτσα να επιστρέψει με ένα εντυπωσιακό 12-0 και να μετατρέψει το παιχνίδι σε πραγματικό ντέρμπι.
Και κάπου εκεί βρίσκεται η ουσία της βραδιάς.
Ο Άρης δεν έχασε επειδή η Καρδίτσα έκανε κάτι εξωπραγματικό. Έχασε επειδή όταν το παιχνίδι έγινε δύσκολο, δεν είχε την απαιτούμενη καθαρότητα και συνέπεια για να το ελέγξει.
Το πρόβλημα ήταν περισσότερο πνευματικό παρά μπασκετικό
Τα 21 λάθη για 19 ασίστ είναι ένας αριθμός που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί. Σε ένα κλειστό παιχνίδι, όπου η διαφορά κρίθηκε στις λεπτομέρειες, κάθε χαμένη κατοχή αποκτά πολλαπλάσια αξία.
Και ο Άρης έχασε πάρα πολλές.
Το ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι η ομάδα έδειξε να εξαρτάται υπερβολικά από συγκεκριμένες ατομικές λύσεις. Ο Ρόμπινσον-Ερλ ολοκλήρωσε με 25 πόντους και ο Λιντέλ με 14, δηλαδή οι δύο τους πέτυχαν 39 από τους 68 πόντους της ομάδας.
Όταν όμως απέναντί σου έχεις μια ομάδα που παλεύει κάθε κατοχή και δεν σε αφήνει να βρεις εύκολους πόντους, χρειάζεσαι περισσότερους πρωταγωνιστές. Χρειάζεσαι κυκλοφορία, αποφάσεις, υπομονή και κυρίως καθαρό μυαλό.
Στο τελευταίο δεκάλεπτο, αυτά έλειψαν.
Η Καρδίτσα το πίστεψε περισσότερο
Αυτό δεν πρέπει να περάσει στα ψιλά. Η Καρδίτσα δεν κέρδισε από τύχη. Έμεινε μέσα στο παιχνίδι όταν βρέθηκε πίσω με διψήφια διαφορά, επέστρεψε, πήρε το προβάδισμα και στο τέλος είχε την ψυχραιμία να το κρατήσει.
Ο Φράνσις με 19 πόντους και ο ΜακΡέι με 17 ήταν οι βασικοί εκτελεστές, ενώ ο Νίκος Γκίκας, παρότι δεν σκόραρε, είχε 9 ασίστ και 4 κλεψίματα, συμβάλλοντας καθοριστικά στη λειτουργία των γηπεδούχων.
Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο μάθημα για τον Άρη: σε τέτοια παιχνίδια δεν αρκεί να είσαι θεωρητικά καλύτερος. Πρέπει να το αποδεικνύεις σε κάθε κατοχή.
Το 57-55 στο τρίτο δεκάλεπτο τα έλεγε όλα
Ο αγώνας είχε πλέον γίνει ένα παιχνίδι κατοχών. Ο Άρης είχε χάσει το αρχικό του πλεονέκτημα και η Καρδίτσα είχε αποκτήσει αυτοπεποίθηση. Στο 30′ οι γηπεδούχοι ήταν μπροστά με 57-55 και στο τελευταίο δεκάλεπτο ήταν εκείνοι που έδειξαν μεγαλύτερη αποφασιστικότητα.
Το 71-64 στο 37′ ήταν ουσιαστικά το σημείο όπου η πλάστιγγα έγειρε οριστικά προς την πλευρά των γηπεδούχων. Ο Άρης προσπάθησε να επιστρέψει, αλλά δεν βρήκε το μεγάλο σουτ που χρειαζόταν και η Καρδίτσα κράτησε μέχρι τέλους το προβάδισμα.
Παίξε στην PlanBet
Δεν χρειάζεται ούτε πανικός ούτε δικαιολογίες
Εδώ βρίσκεται και η λεπτή ισορροπία.
Είναι μόλις η πρώτη αγωνιστική της Stoiximan GBL. Η ομάδα βρίσκεται σε μια νέα εποχή, με τον Βασίλη Σπανούλη στον πάγκο, και η σεζόν είναι τεράστια. Επομένως, ένα αποτέλεσμα δεν μπορεί από μόνο του να αποτελέσει τελεσίδικη κρίση για μια ομάδα που τώρα χτίζεται.
Από την άλλη, ακριβώς επειδή είναι η αρχή, τέτοια παιχνίδια πρέπει να λειτουργούν ως καμπανάκια.
Ο Άρης δεν μπορεί να χαρίζει διψήφιες διαφορές. Δεν μπορεί να κάνει 21 λάθη. Δεν μπορεί να περιμένει από δύο παίκτες να λύσουν επιθετικά όλα τα προβλήματα. Και κυρίως, δεν μπορεί να φτάνει στα κρίσιμα λεπτά χωρίς ξεκάθαρο αγωνιστικό πλάνο.
Η ήττα με 74-68 στην Καρδίτσα δεν είναι καταστροφή.
Είναι όμως ένα πολύ δυνατό μήνυμα.
Ο φετινός Άρης θέλει χρόνο, χημεία και συνέπεια. Και αν θέλει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις που συνοδεύουν το όνομα και τους στόχους του, θα πρέπει να μάθει γρήγορα από βραδιές σαν τη σημερινή.
Γιατί το ταλέντο μπορεί να σε βάλει μπροστά με 10-3.
Αλλά η πνευματική ετοιμότητα είναι αυτή που σε κρατά μπροστά μέχρι το 40′.
