Ο θρύλος του «τριφυλλιού» εξήγησε πως η ενασχόλησή του με το μπάσκετ ενισχύθηκε από την κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ του 1987 από την Εθνική Ελλάδας. Μεγαλώνοντας, θαύμαζε τον Φάνη Χριστοδούλου και τον Τόνι Κούκοτς, ενώ η διαδρομή του από την Καστοριά στον Ηρακλή δεν ήταν εύκολη. Όπως περιέγραψε, χρειάστηκε περίπου πέντε χρόνια για να καθιερωθεί στην ομάδα της Θεσσαλονίκης.
Στη συνέχεια ήρθε η πρόταση του Παναθηναϊκού, την οποία και επέλεξε, παρά το ενδιαφέρον άλλων συλλόγων, μεταξύ των οποίων ο Άρης. Ο Διαμαντίδης στάθηκε και στην ιστορία της φανέλας με το νούμερο 13: όταν πήγε στον Ηρακλή, ήταν ο αριθμός που δεν είχε επιλέξει κανείς και έτσι τον κράτησε σε όλη την καριέρα του.
Μάλιστα, θυμήθηκε με χιούμορ την περίοδο που ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους ήρθε στον Παναθηναϊκό και του ζήτησε το συγκεκριμένο νούμερο, καθώς το φορούσε και ο ίδιος στη Μακάμπι και στην εθνική Λιθουανίας. Η απάντηση του Διαμαντίδη ήταν πως το «13» είχε πλέον γίνει δικό του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και η αναφορά του στον Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις. Ο παλαίμαχος γκαρντ του Παναθηναϊκού ανέφερε πως ο Αμερικανός τού θυμίζει τον τρόπο με τον οποίο αγωνιζόταν, κυρίως ως προς την αμυντική προσέγγιση και την αντίληψη του παιχνιδιού. Ξεκαθάρισε, πάντως, πως ο Χέιζ-Ντέιβις είναι σαφώς πιο ταλαντούχος επιθετικά.
Ο Διαμαντίδης μίλησε ακόμη για την κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ του 2005, την απόφασή του να μη δοκιμάσει την τύχη του στο εξωτερικό, αλλά και τη χαρά του που βρίσκεται ξανά στον Παναθηναϊκό μαζί με παλιούς γνώριμους, όπως ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς, ο Μάικ Μπατίστ και ο Φραγκίσκος Αλβέρτης, έστω και από διαφορετικούς ρόλους.
