Η ήττα της Ελλάδας από την Ουκρανία δεν είναι μια ήττα που μπορεί να περάσει απλώς ως μια κακή βραδιά.
Δεν είναι θέμα καταστροφολογίας, ούτε προσπάθεια να δημιουργηθεί πίεση από το πουθενά. Είναι η σκληρή πραγματικότητα που αποτυπώθηκε στο παρκέ και πλέον δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από δικαιολογίες.
Η Εθνική Ελλάδας ηττήθηκε από την Ουκρανία και για ακόμη μία φορά παρουσίασε ένα πρόσωπο που προκαλεί προβληματισμό. Μια ομάδα που δυσκολεύτηκε να βρει λύσεις, που δεν είχε σταθερότητα και που σε κρίσιμα σημεία του αγώνα έδειξε να μην έχει καθαρό μυαλό και ξεκάθαρο αγωνιστικό πλάνο.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το ζήτημα.
Δεν μπορεί κάθε κριτική να χαρακτηρίζεται «καταστροφολογία». Δεν είναι καταστροφολογία να επισημαίνεις ότι η εικόνα της Εθνικής δεν είναι αυτή που περιμένει ο κόσμος. Δεν είναι καταστροφολογία να αναρωτιέσαι γιατί μια ομάδα με δεδομένη ποιότητα και ταλέντο δυσκολεύεται τόσο πολύ απέναντι σε αντιπάλους που θεωρητικά βρίσκονται ένα επίπεδο κάτω.
Κόουτς, η εικόνα είναι αυτή που μετράει
Ο Βασίλης Σπανούλης έχει κερδίσει το δικαίωμα να έχει χρόνο και πίστωση. Η πορεία και η προσωπικότητά του ως παίκτη είναι αδιαμφισβήτητες και κανείς δεν μπορεί να τα διαγράψει.
Όμως ως προπονητής κρίνεται, όπως όλοι, από την εικόνα της ομάδας του.
Και αυτή τη στιγμή η εικόνα της Ελλάδας δεν είναι καλή.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι χάθηκε ένα παιχνίδι. Στο μπάσκετ υπάρχουν ήττες. Το πρόβλημα είναι ο τρόπος με τον οποίο έρχεται η ήττα και κυρίως η αίσθηση ότι η ομάδα δεν έχει βρει ακόμη την αγωνιστική της ταυτότητα.
Μια Εθνική που θέλει να πρωταγωνιστήσει δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στο ατομικό ταλέντο. Χρειάζεται αυτοματισμούς, καθαρούς ρόλους, άμυνα, συγκέντρωση και προσωπικότητα στα κρίσιμα σημεία.
Η δικαιολογία της πίεσης δεν αρκεί
Ναι, υπάρχουν απουσίες. Ναι, υπάρχουν τραυματισμοί. Ναι, κάθε διοργάνωση έχει τις δικές της δυσκολίες.
Όμως αυτά δεν μπορούν να αποτελούν μόνιμη δικαιολογία.
Η Ελλάδα διαθέτει παίκτες υψηλού επιπέδου και μια φανέλα που από μόνη της δημιουργεί απαιτήσεις. Ο στόχος δεν μπορεί να είναι απλώς να παρουσιάσει μια αξιοπρεπή εικόνα.
Ο στόχος είναι να κερδίζει.
Και όταν χάνει από την Ουκρανία, είναι απολύτως λογικό να υπάρχουν ερωτήματα.
Δεν χρειάζεται πανικός. Χρειάζεται αντίδραση.
Κανείς δεν λέει ότι η Εθνική καταστράφηκε επειδή έχασε από την Ουκρανία. Ούτε ότι ο Σπανούλης ξαφνικά έγινε κακός προπονητής.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε πως δεν βλέπουμε τα προβλήματα.
Η ήττα πρέπει να λειτουργήσει ως καμπανάκι.
Γιατί οι μεγάλες ομάδες δεν κρίνονται μόνο όταν όλα πηγαίνουν καλά. Κρίνονται κυρίως από την αντίδρασή τους όταν τα πράγματα στραβώνουν.
Και τώρα είναι η ώρα του Σπανούλη και των παικτών του να απαντήσουν μέσα στο γήπεδο.
Όχι με δηλώσεις.
Όχι με δικαιολογίες.
Με μπάσκετ.
Γιατί, κόουτς, δεν είναι καταστροφολογία να λέμε αυτό που βλέπουμε. Είναι η σκληρή πραγματικότητα.
